Psycorepaths, Συνέντευξη στο Radiopoint

Published by Radio Point on

1.Πιο είναι το δικό σας ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στοιχείο που σας ένωσε,και δημιουργήθηκαν οι Psycorepaths;

Δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα χαρακτηριστικό, μάλλον είναι συνδυασμός αρκετών, επειδή μιλάμε για ένωση τεσσάρων προσωπικοτήτων. σίγουρα μέσα σε αυτά είναι η αγάπη και η ανάγκη για δημιουργία αυτού του συγκεκριμένου είδους μουσικής που μας έχει σταθεί στις ζωές μας με ένα ιδιαίτερο τρόπο στο καθένα από μας. Και κατ επέκταση να δώσουμε το δικό μας “φως” στο πως εκλαμβάνουμε το Hardcore μέσα από τις προσωπικές μας εμπειρίες.

2.Aς μιλήσουμε για το“ Annoying Truths for Humanity’’.

Το ATFH είναι η τελευταία μας split κυκλοφορία στην οποία δίνουμε διαφορετική προσέγγιση, στη σύλληψη και στην εκτέλεση όσων άφορα το μουσικό και στιχουργικό κομμάτι. Το δικό μας μέρος σε αυτό τον δίσκο θα μπορούσε να θεωρηθεί και σαν ένας μικρός φόρος τιμής, στις μπάντες οι οποίες μας ενέπνευσαν όσον αφορά τον πιο σύγχρονο μεταλλικό ήχο και μας επηρέασαν μουσικά και στιχουργικά. Η μπάντα η οποία συνεργαστήκαμε για να βγει αυτή η κυκλοφορία βρίσκεται κυριολεκτικά, υπερατλαντικά μακριά και είναι οι Βραζιλιάνοι Hardcore-άδες Undergust.

3.Πόσο διάστημα σας πήρε για να το κυκλοφορήσετε;

Όχι και παρά πολύ με δεδομένο ότι οι Undergust είχαν ήδη έτοιμα τα κομμάτια τους για την κυκλοφορία και το υπόλοιπο κομμάτι ήταν στα χέρια μας. Το τελειώσαμε όσο πιο γρήγορα και καλύτερα μπορούσαμε. Κυκλοφόρησε άμεσα σε ψηφιακή μορφή μέσω του NervousTV και φυσική μέσω του DIY Label που συνεργαζόμαστε τα τελευταία χρόνια Angry Owl Records με τη βοήθεια επίσης των Nervous B.D. Style Produxxxions και του RottingHam NetLabel.

4.Πόσο ικανοποιημένοι είστε από το αποτέλεσμα;

Είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι απ’ το αποτέλεσμα και την ανταπόκριση. Ήταν μια πολύ συγκεκριμένη κυκλοφορία όσο αφορά τον ήχο, το ύφος αλλά και το στίχο και όπως φάνηκε το εγχείρημα αυτό εκτιμήθηκε.
Μετά από χρόνια ξανά βαδίσαμε στα χνάρια του κλασικού brutal hardcore, όπως το μάθαμε από τα τέλη των 90’s με αρχές 00’s. Ότι ήταν να ειπωθεί έγινε με τον πατροπαράδοτο straight to your face τρόπο παικτικά, αλλά και στιχουργικά σε αντίθεση με άλλες μας δουλειές που πυκνά συχνά χρησιμοποιούμε πιο “βιβλικές” ή και μεταφορικές παρομοιώσεις ως προς τον τρόπο τον οποίο εξελίσσονται τα κομμάτια.

5.Πείτε μας τα γεγονότα – σταθμούς που στιγμάτισαν τη μέχρι τώρα πορεία σας, είτε πρόκειται για κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι που δημιουργήσατε , είτε κάποιο άλλο γεγονός;

Νίκος: Σταθμός για μένα
προσωπικά ήταν η πρώτη μου σύνθεση με την μπάντα, το επετειακό κομμάτι για τα 10 χρόνια της, όπου ήταν και η πρώτη κυκλοφορία με δικές μου κιθάρες και σύνθεση. Το ήδη κοινό της μπάντας το δέχτηκε και του άρεσε αυτό, αφαιρώντας ένα τεράστια βάρος από πάνω μου.
Γρηγόρης: Γεγονότα σταθμούς μια μπάντα μπορεί να έχει πολλά και αν εξιστορηθούν σε τρίτους δεν θα μεταφερθούν σε καμιά περίπτωση όπως εκείνα βιώθηκαν, άλλα θα έλεγα ότι γεγονός σταθμός αποτέλεσε η στιγμή εκείνη κατά την οποία όλοι μαζί συνειδητοποιήσαμε ότι είμαστε ΕΝΑ με ένα κοινό στόχο.
Σπύρος: Επειδή πραγματικά το να παίζεις 14 χρόνια σε μία μπάντα (που ουσιαστικά εκπροσωπεί τη μισή σου ζωή) και έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας σου, κάθε τι που συμβαίνει μπορεί να είναι άξιο αναφοράς. Θα σταθώ μόνο στη τελευταία μας κυκλοφορία, στο τελευταίο μας κομμάτι, το οποίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει ένα παράδειγμα του πως να σταθεί κάποιος στα πόδια του μετά από κάτι ανάλογο που αναφέρεται.

6.Υπάρχει κάτι που πιστεύετε ότι λείπει από την Ελλάδα; Είτε αφορά τη δισκογραφία, είτε τους καλλιτέχνες, είτε τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι συναυλίες και οι εμφανίσεις…

Η Ελλάδα έχει αρκετά αλλά της λείπουν ακόμα περισσότερα. Ο Ελληνας τείνει δυστυχώς να επιθυμεί πάντα αυτό που έχει ο διπλανός του, όποτε και να ζηλεύει τη πορεία του, να θέλει και αυτός λίγο μερίδιο από αυτήν με αποτέλεσμα να τον μιμείται ή ακόμα χειρότερα να προσπαθήσει να τον μειώσει.
Όσον αφορά την σκηνή που Εκπροσωπούμε υπάρχει, αν όχι παντελώς, μερική έλλειψη δισκογραφικής δουλειάς, που να στηρίζει καθαρά το είδος, καθώς επίσης και απήχησης κοινού, λόγο του limited support προς το ελληνικό hardcore. Το τελευταίο μπορεί να οφείλεται γιατί είναι ένας χώρος που γέμισε με trends και εφήμερες μόδες, οι οποίες ευτυχώς δεν είναι διαχρονικές και το ξεσκαρτάρισμα γίνεται σχετικά γρήγορα. Μας λείπουν μπάντες με ταυτότητα η οποία να προκύπτει από το συνδυασμό των ταυτοτήτων των μελών της. Πολλοί πατάνε σε κάποια ήδη δοκιμασμένα καλούπια και φόρμες εκ του ασφαλούς, οπότε δεν δίνουν και κάτι καινούριο για το αυτί του ακροατή!
Όσον αφορά τις συναυλίες, πιστεύουμε ότι λείπει η νοοτροπία στο να γίνονται πράγματα με χαρακτήρα. Μπορεί ανά καιρούς να εμφανίζονται κάποιες ομαδικές κινήσεις από συγκροτήματα και διοργανωτές, ανά τη χώρα, με σκοπό την προώθηση του ακραίου ήχου, αλλά αυτά είναι μεμονωμένα περιστατικά και πολλές φορές αυτοί οι οποίοι τα στήνουν, καταλήγουν να περιορίζονται αποκλειστικά σε φιλικές τους μπάντες με αποτέλεσμα να φθείρεται σαν εγχείρημα από μόνο του μετά από ένα σημείο.

7.Αντίστοιχα, υπάρχει κάτι που να σας ενοχλεί στην ελληνική δισκογραφία;

Και εδώ όπως και στο πως μπορεί να παίξει κάποιος σε μια συναυλία, παίζουν ρόλο οι γνωριμίες και με το ποιους ”εταιριάρχες”, μπορεί να έχει μια μπάντα καλές σχέσεις. Και αυτό φαίνεται έντονα όταν βλέπουμε 4-5 μπάντες να βγάζουν κυκλοφορίες από την ίδια εταιρεία, που πολλές φορές στο τέλος βλέπουμε ότι είναι μέλη από τα ίδια σχήματα, που ουσιαστικά θέλουν απλά να κάνουν το κομμάτι τους. Σίγουρα το κακό δεν είναι αυτό, το κακό είναι ότι δεν υπάρχει μια σταθερότητα στα σχήματα με αποτέλεσμα να διαλύονται όλοι στο τέλος και να μην αφήνει κανείς τίποτα ουσιαστικό πίσω του. Πέρα από την εταιρεία χρεωμένη για τις κόπιες που τύπωσε και το promotion που δεν έπιασε. Τελικό αποτέλεσμα να μην υπογράφουν, εδώ και μια 8ετία τώρα οι υπόλοιπες μπάντες που όντως το τρέχουν και κάνουν κάτι, αν δε χρυσοπληρώσουν από μόνοι τους τα πάντα για τη κοπή μέχρι και το promotion μιας καινούρια κυκλοφορίας τους.

8.Τα social media κυριαρχούν στις μέρες μας, και μάλιστα αποτελούν πλέον και βασικό κομμάτι της δουλειάς των καλλιτεχνών. Ποια είναι η σχέση σας με αυτά;

Καλά είναι για τον προσωπικό χρόνο και την προώθηση του υλικοί μας, άλλα σε καμιά περίπτωση δεν αντικαθιστά ένα βινύλιο η ένα cd στο ράφι στη συλλογή κάποιου. Επειδή όμως παίζουν όντως πλέον Κυρίαρχο ρόλο στις μέρες μας, προσπαθούμε να βρισκόμαστε μέσα σε όσα περισσότερα μας επιτρέπει ο χρόνος μας να διαχειριστούμε. Πιστεύουμε όμως πως θα έπρεπε να έχουν περισσότερο το ρόλο του διαμεσολαβητή, παρά του τελικού αποτελέσματος και της τελικής μορφής της δουλειάς των καλλιτεχνών.

9.Αν είχατε την δυνατότητα να βρεθείτε επί σκηνής με ένα μεγάλο όνομα ποιο θα ήταν αυτό;

Δύσκολη απάντηση για να πούμε μόνο ένα όνομα. Θα διαλέγαμε απ’ τις μπάντες που δεν παίζουν πια τους χαρντκοραδες απ την Πενσιλβανία εν ονόματι Shockwave (rip) ή τη πιο μισητή μπάντα της Γαλλίας Kickback (rip). Απ΄ τους active, όσον μιλάμε για σύγχρονο hardcore τους Hatebreed ή Terror. Στη πιο metal φάση και καθώς ο ντράμερ της παρέας έχει μια έφεση στις μπάντες με ιδιαίτερα ρυθμικά μοτίβα, θα λέγαμε τους Lamb Of God.

10.Μελλοντικά σχέδια;

Ετοιμαζόμαστε για τη τελειοποίηση του 2ου full length της μπάντας, ούτως ώστε να ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις. Το οποίο αναμένεται να είναι ότι καλύτερο έχουμε κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα και θα παρουσιάσουμε το δικό μας ορισμό για το τι εστί Extreme Hardcore. Επίσης θα συνεχίσουμε να προωθούμε το είδη υπάρχον υλικό μας μέσω τοπικών shows αλλά και με περιοδείες μέσα στη χώρα και όχι μόνο. Και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να είμαστε εδώ για πολύ ακόμα!

OFFICIAL LINKS
www.facebook.com/psycorepaths
www.reverbnation.com/psycorepaths
https://psycorepaths.bandcamp. com
https://www.youtube.com/ channel/ UCw1pNJwcQfCWBVSFce52TfQ

BIO

Οι Psycorepaths σχηματίστηκαν από το φθινόπωρο του 2004.
Στα πρώτα δύο χρόνια της ύπαρξής τους είχαν κυκλοφόρησαν με δική τους παραγωγή 2 demos, 2 promos, 4 maxi-singles και 1 άλμπουμ. Επίσης συμμετείχαν σε πολλές hardcore και metal συλλογές αυτά τα χρόνια.

Μετά από πολλές εμφανίσεις η μπάντα έκανε πολλές αλλαγές στα μέλη και τα στυλ μουσικής, αλλά με το hardcore να είναι πάντα το κύριο ύφος της. Στα τέλη του 2006 / αρχές του 2007 η μπάντα μετατρέπει τον ήχο σε σύγχρονο metallic / hardcore με κοινωνικούς πολιτικούς στίχους. Την άνοιξη του 2009, άρχισε να συνθέτει το promo-e.p. ” Your Entropia Has Arrived ” που κυκλοφόρησε το φθινόπωρο του 2010 σε παραγωγή του M.I. στούντιο. Μετά από ένα μικρό διάλειμμα από τις ηχογραφήσεις, η μπάντα επέστρεψε στο στούντιο για να τελειώσει το πρώτο της official full length album”Your Entropia Has Finally Arrived” που περιείχε την επανηχογράφηση του προηγούμενου promo-ep και 5 νέα τραγούδια. Η παραγωγή έγινε στο M.I. στούντιο. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2013 από την Angry Owl Records και Nervous B.D. Style Produxxxions και έλαβε εξαιρετικές κριτικές από τον Ελληνκό και ξένο τύπο.

Μετά από μια ακόμα αλλαγή στη σύνθεση της , η μπάντα επέστρεψε στο στούντιο για να γράψει 2 νέα τραγούδια (συν ένα bonus track) τον Νοέμβριο του 2014, για να γιορτάσουν τη δεκαετία τους.

Αυτά τα τραγούδια κυκλοφόρησαν ως maxi-single, υπό τον τίτλο “10 Winters After”. Το ’10 Winters After ‘ κυκλοφόρησε και πάλι από την Angry Owl Rec. και Nervous B.D. Style Produxxxions σε περιορισμένα cd, τα οποία ήταν διαθέσιμα στην πρώτη εμφάνιση για το Hardcore Help Foundation στην Ελλάδα. Όλα τα έσοδα από το επετειακό maxi-single, δόθηκαν στο Ίδρυμα Hardcore Help Foundation.

Μια περιορισμένη έκδοση, η οποία περιλαμβάνει όλα τα τραγούδια του δεύτερου quinquennium που κυκλοφόρησε το τέλος του 2016, μέσω των RottingHam NetLabel, Angry Owl Records και του Nervous B.D. Style Produxxxions, η οποία έγινε sold out την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας της.

Οι Psycorepaths μοιράστηκαν τη σκηνή με πολλές μεγάλες μπάντες όπως οι Rotting Christ, οι Strife (ΗΠΑ),οι Nasty,οι Vodka Juniors, οι Aherusia,οι Vendetta (BG), οι Redound, οι Panx Romana, οι Antidrasi, οι Deathbed (Φινλανδία), οι Septic Flesh, οι Tankard, και άλλοι.

Επίσης πραγματοποίησαν 2 επιτυχημένες ελληνικά mini tours μέχρι σήμερα και θεωρούνται οι αρχιτέκτονες της NorthxWest (Κέρκυρα) ακραίας μουσικής σκηνής.

Categories: Interview

%d bloggers like this: