Κάθε κινηματογραφόφιλος που σέβεται τον εαυτό του απολαμβάνει μια καλή ταινία καταστροφής, για τους δικούς του πάντα λόγους.

Η καταστροφή ήταν εξάλλου η μαγική συνταγή της έβδομης τέχνης ήδη από τα πρώιμα χρόνια του βωβού. Το 1901 δεν κυκλοφόρησε μήπως το επικό δράμα, όπως το έλεγαν τότε, «Φωτιά!», για ένα σπίτι που τυλίχθηκε στις φλόγες; Αλλά και φιλμάκια για την καταστροφή της Πομπηίας γέμιζαν τις σκοτεινές αίθουσες εκεί στις πρώτες ώρες της νέας τέχνης.

Αν και θα έπρεπε ο κόσμος του σινεμά να περιμένει τη δεκαετία του 1970 για να βγουν με τον σωρό οι ταινίες καταστροφής, έχοντας πια all-star casts και τεράστιους προϋπολογισμούς.

Και παρά το γεγονός ότι η μόδα βούλιαξε πιο σύντομα απ’ όσο θα ήθελαν οι παραγωγοί, η ανάπτυξη των ψηφιακών εφέ αναβίωσε το είδος δύο δεκαετίες αργότερα, φέρνοντας πρωτόγνωρο χάος και όλεθρο στο μεγάλο πανί.

Είναι αλήθεια πως η πλήρης κινηματογραφική μαγεία ξεδιπλώνεται αβίαστα σε ένα φιλμ καταστροφής και το Χόλιγουντ μάς έχει δώσει αναρίθμητα διαμαντάκια του είδους. Για να το περιορίσουμε κάπως, δεν θα μιλήσουμε για ταινίες που την καταστροφή τη φέρνουν απόκοσμα πλάσματα, ζόμπι και εξωγήινοι. Όχι, η «Μέρα ανεξαρτησίας» (1996) δεν θα φιγουράρει στη λίστα μας!

Ούτε θα παίξουν ταινίες για την επομένη της καταστροφής, καθώς αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι η σκοτεινή μαγεία του φυσικού ολέθρου να απλώνεται στο σελιλόιντ…

Read more…

Categories: Cine

%d bloggers like this: